"Ik kon niet meer bij mijn ouders blijven en ben op een appartementje gaan wonen. Ik begreep veel dingen niet, ik wist niet dat je met zoveel moest rekening houden als je alleen wilt wonen. Gelukkig had ik een goede buurvrouw die mijn brieven voorlas en zei wat ik moest doen. Soms nam zij mij met haar auto mee naar de winkel. Op het OCMW vertelde ze ons over WOP/Ondersteund Wonen. We hebben nu een begeleider van een dienst voor pleegzorg. Alles kan besproken worden. Ook die keer toen ik niet wou gaan werken omdat de baas van de beschermde werkplaats mij in een andere ploeg had gezet. Via pleegzorg hebben wij nu een contract en vaste afspraken. Zo word ik iedere vrijdagavond uitgenodigd bij mijn buurvrouw, dan neem ik al de post mee die ik gekregen heb en kan ik al mijn vragen stellen. Alleen als er iets echt dringends is, ga ik tussendoor bij haar langs. Ik vind haar heel tof en ben zeer blij dat ik het nu goed doe." (Marleen, 36 jaar, WOP'er)