Marianne is een alleenstaande moeder van 32. Haar echtgenoot overleed kort na de geboorte van haar zoontje Frederik.
"Het was een erg moeilijke periode. Vooral omdat ik het gevoel had dat ik niet aan mijn verdriet mocht toegeven. Ik moest er toch zijn voor mijn zoontje?"
Familie en vrienden waren heel behulpzaam, maar toch geraakte Marianne er niet bovenop. "Het bleef zwaar: het afscheid, mijn kindje, mijn job. Ik wist gewoon niet meer waar eerst te beginnen en ik had het gevoel dat ik niets meer onder controle had. Ik snakte zo naar tijd voor mezelf, tijd om mijn gedachten te ordenen."

Het was de huisdokter die Marianne de tip gaf om contact op te nemen met een dienst voor pleegzorg. "Op de dienst vertelden ze me dat er pleeggezinnen zijn die voor Frederik kunnen zorgen. Zo zou ik de tijd krijgen om alles weer georganiseerd te krijgen."

"Frederik gaat nu om de twee weken een weekend logeren bij Leen en Jan. En ik voel dat ik dat echt nodig heb. Het zijn fantastische mensen die zelf een dochtertje hebben. In het begin had Frederik het wat moeilijk, maar ondertussen vindt hij het fantastisch. Zij zijn een beetje zijn tante en oom geworden. Ik ben hen heel erg dankbaar, want dankzij hen krijg ik de kans om er weer bovenop te geraken."