"Tot zijn 40^ste woonde Han bij ons moeke. Niemand leek er rekening mee te houden dat dat ooit zou veranderen. Nu ja, we dachten er wel eens aan, maar het leek ver weg." Lies wordt even stil. "En opeens stierf moeke. Totaal onverwacht. Han wist niet waar hij het had. In één klap werd zijn hele leven overhoop gegooid." Lies en René bleven niet bij de pakken zitten. Ze besloten om Han bij hen in huis te nemen. En zo komt het dat ze nu gastgezin zijn voor Han.

Han heeft zijn eigen zithoek. We doen veel dingen samen, we eten ook samen, maar hij is ook graag eens alleen." Han knikt bevestigend. "Eén keer per jaar gaan we samen op vakantie", gaat Lies verder. "Willen René en ik eens een weekendje alleen weg, dan springen onze broers en zussen bij. Er is ook iemand van de dienst voor pleegzorg die ons begeleidt en helpt met allerhande praktische zaken."