Pleegkinderen aan het woord

 

Pleegkinderen hebben elk hun eigen verhaal. Ze hebben het niet allemaal even gemakkelijk gehad. Misschien hebben ze wel al eens afscheid moeten nemen van hun ouders. Maar pleegkinderen zijn vooral gewoon kinderen. Ze houden van leuke boeken, spannende films of van buiten spelen. Ze kunnen soms heel erg lief en af en toe heel erg lastig zijn. Net als ieder kind dus!

Ontdek het verhaal van deze pleegkinderen, pleegbroers en pleegzussen:

 

Mats - 15 jaar

Gisteren op bezoek geweest bij mijn mama. Ik ga er elke maand een dag naartoe. Het was wel ok maar ik vind het ook raar om daar te komen. Het is er zo anders dan bij Roel en Karen, mijn pleegouders. Ik woon al 12 jaar bij hen en daar is mijn thuis. Ik ben er gelukkig. Mijn mama krijgt haar leven niet goed geregeld. Ik vind het moeilijk om te zien hoe ze leeft. Maar ze is mijn mama en ik zie haar heel graag. De band met je mama… dat is zó speciaal.

Wesley - 6 jaar

Ik heb 3 papa’s!  Cool hé. Er is papa, papa Maarten en papa Tom. Ik woon bij papa Maarten en papa Tom. Papa zie ik af en toe. Als hij op bezoek komt. We gaan dan naar de speeltuin of naar de film. Dat is wel tof. Ik zou hem graag meer zien. Maar soms komt hij niet. Dan ben ik triest. Ik woon graag bij Tom en Maarten. Ik ben een gelukzak, met 3 papa’s! 

Melissa - 12 jaar

Ik woon nu 2 maanden in een pleeggezin. Mijn pleegouders zijn heel lief maar ik mis mijn mama. Ik heb haar in de steek gelaten, vind ik. Zij heeft het keimoeilijk en ik zit hier in een mooi huis met speelgoed, computers, een tuin… Ok, mama vond het een goed idee dat ik een tijdje in een pleeggezin zou wonen. Dan had zij meer tijd om weer beter te worden. Maar toch… Ze staat er nu wel alleen voor hé. Ik stuur haar kaartjes die ik zelf maak en ik zie haar ook elk weekend. Als mama zich beter voelt, kan ik terug naar huis.

Emily - 7 jaar

Dit weekend ga ik logeren bij Vicky en Niels. Dan ga ik spelen met Viktor en Jolien. Ik woon eigenlijk in een instelling maar ik ga regelmatig een weekend naar Vicky en Niels. Ik ga er graag naartoe. Het is er rustiger dan in de leefgroep. Zij zijn mijn gezin. Ik heb geen ander gezin. Deze zomer mag ik voor het eerst mee op reis. Ik ben nog nooit op reis geweest. Ik vind dat keispannend!

Joëlle - 9 jaar

Mama en ik komen uit Congo. We wonen hier al enkele jaren maar kennen niet zo veel mensen. Vorige week kreeg mama een hersenbloeding toen ik op school zat. Omdat er niemand was om voor mij te zorgen, hebben ze een pleeggezin voor mij gezocht. Dat ging allemaal supersnel. De volgende dag kon ik al terecht bij Linda. Ik ben blij dat ik bij haar kan wonen. Ik kan goed met haar babbelen en ze troost mij als ik triest ben. Ik kan hier maar een tijdje blijven dus ik hoop dat mama snel beter wordt. Dan kan ik weer naar huis.

Veelgestelde vragen

Hoe komt iemand in pleegzorg terecht?

Als ouders om welke reden dan ook (tijdelijk) niet voor hun kind kunnen zorgen, kan beroep worden gedaan op pleegzorg.  Dit kan een vrijwillige vraag van de ouders zijn of een maatregel opgelegd door de jeugdrechtbank.

 

 

Zijn pleegkinderen of pleeggasten moeilijk?

Dat hoeft zeker niet maar is ook niet volledig uitgesloten .

Is pleegzorg voor mensen met een beperking anders?

Mensen met een beperking zijn niet anders dan andere mensen: zij hebben evengoed nood aan een warme omgeving, aan steun, aan veiligheid. Mensen met een beperking hebben wel bijkomende noden.

Houden pleegkinderen contact met hun eigen familie?

Je kunt een pleeggezin beschouwen als hulp die aan het natuurlijke netwerk van een kind wordt toegevoegd. Ouders zijn daarin zeer belangrijk. Het dus evident dat pleegkinderen contact kunnen hebben met hun ouders. In veel situaties is dat mogelijk. Denken we maar aan gezinsondersteunende pleegzorg.

Wat vinden pleegkinderen/gasten zelf van pleegzorg?

Eigenlijk zouden we die vraag aan de kinderen of gasten zelf moeten stellen. Verschillende onderzoekers hebben dit ook gedaan. Daaruit blijkt dat veel pleegkinderen/gasten zeer tevreden zijn over hun verblijf bij de pleegouders. Kinderen hebben het soms wel moeilijk om te begrijpen wat er met hen en hun ouders gebeurt.